“Ik woon hier al zes jaar en ik ga niet meer weg”, stelt Fatima zichzelf voor. En de toon is gezet. Dat deze mannen en vrouwen erg betrokken zijn bij de buurt, blijkt direct. Als de wijkmanager Simon Boersma wat vertelt over het budget bewonersinitiatieven, vliegen de ideeën en kritsche opmerkingen over tafel. Sevda is assertief en introduceert met de nodige humor en relativering een aantal hete hangijzers voor moeders in de buurt. Simon luistert aandachtig, hij voelt zich duidelijk als een vis in het water in dit gezelschap. Hij vertrekt uiteindelijk dan ook met een waslijstje aan punten waar hij mee aan de slag kan.

De afgelopen maanden ben ik op zoek gegaan naar Poelenburgers die we nog niet kenden, maar die wel een belangrijke rol in de vernieuwing van de wijk kunnen spelen. Als intermediair naar andere mensen in hun directe omgeving. Via via kwam ik bijvoorbeeld terecht in de huiskamer van Said en Fatima, de gezellige vrouwen’club’ van Sevda en ontmoette ik Marjolien. Hele verschillende mensen die met elkaar gemeen hebben dat zij eigenlijk al steeds benaderd worden door anderen voor informatie en steun. Poelenburgers die geïnteresseerd zijn in hun buurt en de vernieuwing die gaat komen. Het idee is om met deze bewoners contact te houden en hun informatiepositie te verstevigen. Zo kunnen zij hun naasten en kennisen beter informeren en doorverwijzen. Dat het andersom voor hen prettig is om een direct aanspreekpunt te hebben naar de gemeente Zaanstad en de woningcorporaties Parteon, Rochdale en ZVH, was heel duidelijk. Ook ik ben elke keer na een inspirerend en goed samenzijn vertrokken met vragen en opmerkingen die ik voor ze kan uitzettten.

Vandaag komen we voor het eerst met een deel van deze bewoners bij elkaar. Net als ik tijdens mijn expeditie in de buurt, worden mijn Poelenburg collega’s nu ook direct aangestoken door het enthousiasme van deze ‘sleutelpersonen’ van de wijk. Mirjam Witjes, de stedenbouwkundige van de gemeente, leidt de wandeling op laagdrempelige en interactieve wijze. We beginnen op de brug aan het Weerpad. Verrassend genoeg heeft niemand Poelenburg eerder van deze kant gezien! De plannen om de oevers en het water meer de wijk in te trekken maken bijzonder indruk op Said. Aan het einde van de avond, wanneer we afscheid van elkaar nemen, komt hij er enthousiast op terug. “Als deze plannen echt doorgaan, dan wordt het echt heel mooi hier in Poelenburg.”

Hoesnie en Gőkhan, twee studenten, lopen tijdens de wandeling voorop met hun kritische opmerkingen en blijken de wijk op hun duimpje te kennen. Inderdaad is het wel heel vreemd dat dat bushokje net achter een boom staat waardoor je met een kinderwagen genoodzaakt wordt om over de weg te lopen. En lachend is iedereen ervan overtuigd dat niemand nog ooit heeft gezien dat de naam van die halte verkeerd is gespeld. Nadira wordt er een beetje stil van, ze heeft de wijk waar ze dagelijks loopt nog nooit op deze manier gezien. Ze kijkt nu met hele andere ogen naar de garageboxen aan de straat Poelenburg. “Mooi als dat groen beter zichtbaar wordt”, beaamt ze wanneer Mirjam vertelt dat deze garageboxen straks verdwijnen. Op de E. Heijmansstraat 57 kunnen we zien dat er flink verbouwd wordt. Caroline Stravers vertelt dat hier na de zomer het informatiecentrum geopend wordt. Zij en Violeta en çagdas, de informatiemedewerkers,  zijn hier dan dagelijks te vinden.

We eindigen de wandeling aan dezelfde kant waar we begonnen zijn, aan het water bij de kanovereniging de Geuzen, wederom een unicum. Dankzij de vrijwilligers van de Geuzen, kunnen we hier heerlijk barbequen. De sfeer is ongedwongen, er schuiven nog wat familieleden bij en zo met ruim twintig man is het een vrolijke boel. Je zou niet zeggen dat deze groep mensen, professionals én bewoners, elkaar een paar uur geleden nog niet eerder kenden! Filiz praat met Said over een mogelijke baan in zijn bedrijf. En Katinka Kahlman van Parteon wordt overstelpt met wensen van Sevda en Emine om activiteiten te organiseren om vrouwen die nergens komen, het huis uit te krijgen. Katinka heeft daar hele leuke antwoorden op. “Misschien moeten we iets doen met een ‘tupperware’-party bij andere vrouwen thuis.” Binnenkort spreken we af en gaan we eens samen brainstormen," belooft ze.

Voldaan rijd ik ’s avonds weer terug naar huis, naar Amsterdam West. Nu ben ik er een beetje stil van. Wat een wijk en wat een bewoners. En wat mag ik toch heerlijk werk doen met deze mensen. Ik hoor Caroline nog zeggen voor dat ik weg reed, “we hebben gewoon allemaal energie gekregen van vandaag!” en het is ronduit waar. Wat ik misschien nog het allermooiste vind, is dat dit soort bijeenkomsten normaliter vaak het einde zijn van een traject. Maar in dit geval is het slechts nog maar het begin…. Ik heb alle vertrouwen. Het komt echt goed met Poelenburg.

Maar weet je, op dit soort momenten denk ik, het is eigenlijk al goed met Poelenburg.

Yasemin Bağdadi, organisator wandeling bewoners woensdag 23 juni 2010