een ontspannend verhaal van een gewone dag

geschreven door Erencan

30 maart 2011 bij de Poelenburcht

Ik zie een boom. Dichterbij: boomschors. Nog dichterbij: een wit soort schimmel, als een blaadje.

Ik voel regendruppels. De mensen schuilen. Op de grond zie ik grijze tegels met vogelpoep. De regen is koud. Het begint harder te regenen. Er liggen takken op de grond. Je kan de regen ruiken. Het begint nog harder te regenen. Iedereen schuilt bij ons. Het begint te hagelen.

Het stopt heel even. Ineens komt de regen weer. Regen stuitert op de grond. Het stopt weer met regenen. Het is stil. Ik hoor de vrouwen van de fietscursus. Ze praten Turks en Nederlands. Ik hoor de auto’s en het water onder hun wielen. Het doet me denken aan de zee. Als ik mijn ogen dichtdoe, klinkt het als golven.

De plassen lijken op spiegels: er is bruin en grijs in. Grijze en donkerwitte lucht met een beetje oranje. De takken dansen omdat de wind zegt: dans, dan heb ik plezier als ik voorbij kom. Ik voel een lekker zacht briesje.  Ik hoor de vogels zingen. De zon zie je niet maar je ziet het licht wel: de zon verstopt zich achter de wolken.

-

Het kantoortje van Edwin is onderin de blauwe flat. Veel muren zijn felgroen en er hangen foto’s en tekeningen van kinderen. Erencan zegt: “Als er een bed en een douche zouden zijn, zou ik hier wel willen wonen! Het is hier gezellig!”

“Welkom in mijn mini fort,” lacht Edwin. Het interview begint!

Vraag 1: Wat voor werk doet u?

Ik ben wijktoezichthouder.

Erencan: Wat doet een wijktoezichthouder dan precies?

Edwin: Wat denk je zelf? Ik krijg altijd hele rare antwoorden op deze vraag!

Erencan: Ik denk dat het een meneer is in een kantoor vol brieven, bijvoorbeeld van Rochdale en ZVH, en die moet hij dan ordenen.

Hannan: Hij zorgt ook voor netheid en roept kinderen om op te ruimen.

Edwin: De wijktoezichthouder zorgt ervoor dat het schoon, heel en veilig is. Veel mensen denken dat een wijktoezichthouder de hele dag op kantoor koffie zit te drinken en niets doet, maar dat is niet zo! In mijn gebied zorg ik ervoor dat alles schoon is, ik controleer of er geen dingen kapot zijn…

Hannan: Ik heb een probleem! Als ik ‘s avonds ga slapen, hoor ik altijd een trompet.

Edwin: Dan heb je een trompetgeest, in plaats van een klopgeest!

Vraag 2: Geeft u ook feestjes?

Ja, af en toe geef ik feestjes. Eerst zeg ik tegen de mensen dat ze de flat schoon moeten maken en dan geven we een barbecue!

Er komt een man binnen en zegt: Ik heb een klacht! Mensen gooien brood uit de flat op het gras en dan komt er allemaal ongedierte! Kan jij daar niet iets aan doen?

Vraag 3: Krijgt u vaak bezoek hier?

Ja, heel veel mensen komen wat vragen of geven klachten.

Vraag 4: Wat vindt u het leukst aan uw werk?

Met mensen omgaan.

Erencan: Waarom dan?

Edwin: Eehh… ik vind het leuk om mensen dingen te kunnen leren. Hoe ze het schoon, netjes en veilig kunnen houden. En ik vind het ook leuk om vragen te kunnen beantwoorden.

Vraag 5: En wat vindt u niet zo leuk?

Mensen die in de box piesen en poepen vind ik niet leuk!! Dat noem ik: je eigen nest vervuilen. Zou jij het leuk vinden als ik in jouw woonkamer tegen de tv aan ging piesen?

Laatst in de Lobeliusstraat zag ik iemand gewoon tegen de flat aanpiesen! Hij zei: “Tja, ik moest heel nodig.” En ik zag een filmpje van de beveiliginscamera van een vrouw die haar broek naar beneden deed en begon te piesen…midden in de lift!

Vraag 6: Wanneer bent u met dit werk begonnen?

Even goed denken… in 1998! En daarvoor was ik onderhoudsmonteur bij de woningcoörporatie.

Vraag 7: En wanneer gaat u met pensioen?

Ik ben nu 48. Als je 67 bent ga je met pensioen. Dus reken maar uit!

Erencan + Hannan: Eh… eh… nog negentien jaar dus!

Bedankt voor het interview, Edwin!

Gemaakt door Erencan en Hannan

Interview met: Erdem (8), Haticenur (9), Melissa (8), Aslihan (11)

1.Wat vind jij van de speelplaatsen in Poelenburg?

‘Best oud, omdat ie al sinds 2003 zo is.’

2.Wat wil je dat er verandert­?

´Alles,zoals nieuwe schommels, een nieuwe wip, een nieuw klimrek en kunstgras om op te voetballen.´

3. Computer je en kijk je vaak tv of speel je meer buiten?

´We spelen meer buiten omdat het heel erg leuk is. Eigenlijk spelen we niet, maar we CHILLEN!.´

4.Hoeveel uur speel je buiten?

´Ongeveer 6,7,8 uur in het weekend en op woensdag en op maandag,dinsdag en donderdag ongeveer 2 uur.´

5.Wat doe je als je buiten bent?

´Voetbal, chillen natuurlijk, rond om de tafel en Turks trefbal.´

We hebben Onne Bouwman geïnterviewd in het kantoortje van de wijkbeheerder in de
Suringarstraat. Onne Bouwman heet eigenlijk Anne, dat is een Friese mannennaam.

Leeftijd: 53 jaar

Beroep: werkman algemene dienst

Wat voor werk doet u in Poelenburg?

‘Alles,zoals prullenbakken legen grofvuil weghalen dat niet is aangemeld dat betekent dat mensen
daar niet over hebben gebeld met de Gemeente of ze dat willen ophalen. Ook probeer ik klachten
van burgers binnen 24 uur op te lossen. Zoals het riool is verstopt,dan laat ik een zuigauto komen om
het optelossen. Ook doe ik kleine bestratingen, bijvoorbeeld vier tegels leggen.’

Hoeveel kg haalt u op aan vuilnis?

‘Op maandag haal ik minstens 1 ton vuilnis op dat is 1000 kilo. Dat zit in vuilniszakken die in de
ondergrondse container horen. Maar mensen zetten ze gewoon neer. Ze gebruiken dan hun chip
voor de contener niet.Ook is er heel veel zwerfvuil,blikkjes, McDonald’s-verpakkingen.’

Heeft u iets bijzonders meegemaakt?

‘ Elke dag is bijzonder. Er is zoveel vuil! Er word heel veel gedumpt in Poelenburg. Dat is jammer want
er is een gratis nummer. Als je dat belt vertelt een mevrouw of meneer wanneer je het vuil buiten
mag zetten’

Hoelang doet u dit werk al?

’25 jaar werk ik al. Ik heb van alles gedaan: op de grofvuilwagen, de veegmachine, de intake grofvuil
dat wil zeggen als mensen grofvuil naar de milieustraat brengen,dan wordt dat gecontroleerd en
mensen moeten betalen. Ik heb ook 3 maanden dode beesten opgehaald. Hij ging ook naar de
kinderboerderijen en daar was bijvoorbeeld een dood lammetje en ze haalden ook langs bij de dieren
in Assendelft.’

Vindt u het een leuke baan?

‘ Ja ik vind het heel leuk, want je mag vrij zijn en je mag zelf bepalen wat je doet, zolang je de wijk
maar schoon houdt. Je bent eigen baas in je eigen wijk.’

Hoe laat begint u tot hoe laat?

‘Half 8 tot 4 uur.’

Wat kunnen kinderen doen om Poelenburg schoon te houden?

‘Niks op de grond gooien. Geen blikjes weggooien op de grasvelden en de speelplaatsen. ’
Wijkbeheerder Marijke Hiemstra zegt nog: ‘En aan papa en mama vertellen dat ze geen eten, zoals
oud brood op straat moeten gooien. Jullie kinderen kunnen dat heel goed uitleggen. En ook op
school vragen of de juffen en meesters ook uitleggen dat mensen moeten opruimen.’
Onne Bouwman: ‘Mensen denken, als ze oud brood naar beneden gooien, dat ze de vogeltjes
voeren. Maar de ratten komen erop af.’

Door Mia Porovic en Seyma Bayizit

‘Een wijkbeheerder is een als een spin in een web’

Marijke Hiemstra (52) is sinds 20 april 2010 wijkbeheerder voor woningbouwcorporatie Rochdale in Poelenburg. Dat werk doet zij al 22 jaar. Het kinderpersbureau sprak haar in haar kantoor aan de Suringarstraat 2.

1.Kunt u uitleggen wat het werk van wijkbeheerder inhoudt?
‘’Een wijkbeheerder zit in een wijk, een huismeester zit in een gebouw dat is het verschil. In Poelenburg heeft de wijkbeheerder van Rochdale 1000 woningen, waar de wijkbeheerder verantwoordelijk voor is. De wijkbeheerder houdt zich vooral bezig met de sociale kanten van de wijk. Dagelijks houd ik spreekuur van 8.30 uur t/m 9.30 uur in mijn kantoor.
Meestal komen de bewoners met klachten bij mij, zoals een lekkende kraan en de verwarming die het niet doet, maar dan vertel ik ze dat ze moeten bellen naar het callcenter van de corporatie, want die nemen de klachten in behandeling. Ik schrijf moeilijke termen wel op, zoals leertje (van een kraan), vlotter (drijver in de spoelbak van het toilet) en bovenlicht. Als iemand echt de taal niet spreekt, dan helpen wij en ga ik bellen voor ze en maak meteen een afspraak. Ik geef altijd antwoord als mensen vragen hebben. Als ik het zelf niet weet, dan laat ik het uitzoeken.
Verder kijken wij of woonregels worden nageleefd, we praten met de gemeente, bewoners en de buurtregisseur over zaken in de wijk. En zorgen ervoor dat de woonomgeving schoon, heel en veilig is.’’
2. Sinds wanneer doet u dit werk?
‘’Ik ben hier 22 jaar geleden mee begonnen in de Bijlmer (Amsterdam Zuid- Oost). Ik heb gesolliciteerd uit een geintje en ook uit nieuwsgierigheid. De Bijlmer had toen een slechte naam, ik wilde zelf zien of het er zo slecht was. Ik was de eerste vrouwelijke huismeester in de Bijlmer.’’
3. Wat vindt u leuk aan uw werk?
“Geen dag is hetzelfde. Je werkt met mensen in de multiculturele samenleving. Je bent als wijkbeheerder een spin in het web. Of ook: de ogen en oren van de buurt. Je hebt een vertrouwenspositie. Voor kinderen zijn we er ook. Wil je een speeltoestel? Vertel het ons, dan leggen wij contacten met de mensen die daarover gaan. En ook als we mensen niet blij kunnen maken, moeten we wel even uitleggen waarom iets dan niet kan.
Mensen praten vaak van zich af en soms reageren ze zich ook wel af bij mij, dan komen ze ontzettend boos binnen. Luisteren is dan de oplossing, of een glaasje water. Meestal komen ze dan een paar uur later weer langs en zeggen ze: ‘Sorry, maar ik had ruzie met mijn vrouw’. Uiteindelijk vinden ze bijna altijd zelf de oplossing. Wel heb ik in dit werk ontzettend brede schouders gekregen.
Wat mij opvalt: deze buurt wil heel veel, er is heel veel fantasie. Maar het lijkt alsof deze buurt voor een drempel staat. Ligt dat aan geld, taal, de mensen zelf of aan Rochdale? Ik weet het niet.”
Interviewster Esra heeft wel een idee. “Mensen uit de wijk zijn moe om dingen aan te kaarten, want beloftes worden niet nagekomen door de gemeente en de woningcorporaties. Mijn vader heeft veel gebeld over het gebrek aan veiligheid in onze flat. Laatst was er ook brand. Omdat er dan niets gebeurt, houden we op met vragen.”

Door Esra Cosgun
Foto’s van Lorette Kiala

Huismeester Ali: ‘Dit is een hartstikke leuke baan’

We gingen aanbellen bij de flat. Er was een speciale bel voor de huismeester. De huismeester deed gelijk de deur open. Gelukkig was zijn kantoor op de begane grond. Vanuit zijn kantoor kan Ali door de ramen naar de speeltuin kijken. Zo kan hij alles in de gaten houden.
Ali is een 48-jarige complexbeheerder (of huismeester) van de Lobeliustoren aan de Lobeliusstraat. Hij werkt al 13 jaar als huismeester voor Z.V.H. en 6 jaar in Poelenburg. Hij zorgt voor deze flat (48 woningen), plus de haakflat (103 woningen) en nog drie flats langs Poelenburg (72 woningen), en ook de laagbouw in Poelenburg.

Wat doet u voor werk?

‘Ik zorg dat mijn wijk leefbaar blijft en loop alles na: trappenhuizen, galerijen, speelvelden, of ze schoon, veilig en heel zijn. Ik ben het aanspreekpunt voor bewoners en bedrijven. Ik zorg er voor dat bewoners zich veilig voelen, zodat ze hier rustig kunnen wonen, naar buiten kunnen gaan, winkelen en dat de kinderen kunnen spelen.’

Hoe ziet uw dag er uit?

‘Ik begin om half negen, dan doe ik de computer aan. Dan kijk ik of er een mail is gestuurd zodat ik die kan beantwoorden. Ik loop dan rondjes van boven naar beneden, ga de liften bekijken of alles in orde is, ik kijk of er vuilniszakken voor de deur staan of als er fietsen staan en als er fietsen staan dan plak ik daar een sticker op of ik bel aan bij de bewoners. Ook en kijk ik of de lichten niet stuk zijn.’

Komen er bij het spreekuur veel mensen?

‘Nee, Er komen helaas weinig mensen naar me toe als het spreekuur is, maar buiten als ik ergens loop dan komen er wel veel mensen. Ik houd spreekuur van tien uur tot half elf op woensdagochtend.’

Hoe vindt u de flat eruitzien?

‘Dat is afhankelijk van de bewoners. Als bewoners netjes zijn, dan blijft de flat ook netjes. Dat is ook zo dankzij de kinderen, zij zijn in deze flat goed opgevoed. Ik heb veel contact met ze en spreek ze aan. Dat doe ik niet streng, wel vriendelijk. Dat helpt. Complimenten voor de kinderen!
Wij hebben in de flat kunstwerken. Die zijn gemaakt door kinderen. Ze willen de tekeningen bewaken en sturen kinderen die niet in de flat wonen weg. De kinderen bewaken de flat.’

Waarom vindt u dit werk leuk?

‘Dit is een hartstikke leuke baan vooral door de omgang met mensen en de verschillende culturen.’

Lust u druiven?

Blauwe druiven vind ik het lekkerste. Maakt niks uit wat voor druiven het zijn, als ze maar lekker zoet zijn.’

Tips voor kinderen om de flat schoon te houden

-Geen eten en drinken op de grond gooien
-Andere kinderen aanspreken
-Niets vernielen, niet bekladen
-Niet spelen in het trappenhuis